«Γονείς – Παιδιά – Εκπαιδευτικοί στις Πανελλήνιες"

Ο Μουσικοφιλολογικός Σύλλογος Σκουφάς και τα Φροντιστήρια Μ.Ε Αστρολάβος σας προσκαλούν στην εκδήλωση με τίτλο :

«Γονείς – Παιδιά – Εκπαιδευτικοί στις Πανελλήνιες, “Ας συστηθούμε ξανά”»

με κύρια ομιλήτρια  την ψυχίατρο- ψυχαναλύτρια ομάδας κα. Μαρτίνα Μπρίτσα.  Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 10 Νοεμβρίου και ώρα 19:30  στην αίθουσα του Μουσικοφιλολογικού συλλόγου Σκουφάς, με κύρια ομιλία « Πανελλήνιες και αποχωρισμός»

•Η οδύνη γονέων & παιδιών: •Γονείς και Έφηβοι-Μια διαρκής Σύγκρουση, •Τα «φαντάσματα» των γονέων - Ανεκπλήρωτες προσδοκίες, •Ο Σύγχρονος εκπαιδευτικός είναι εκεί; •Τι σημαίνει επιτυχία; από την κα Μ. Μπρίτσα, αλλά και ανάλυση του Νέου συστήματος εξετάσεων, σε συνδυασμό με καίριες απαντήσεις και χρήσιμες τεχνικές για τις εξετάσεις από καθηγητές των φροντιστηρίων θα προσπαθήσουμε να ξεκαθαρίσουμε τους μύθους και την πραγματικότητα όσον αφορά αυτό το μεγάλο ζήτημα, τις Πανελλήνιες Εξετάσεις.

Την εκδήλωση συντονίζει η δημοσιογράφος  Βίκυ Καινούργιου.

Εκδρομή στη Θεσσαλονίκη 2016

Κάποιες σκόρπιες σκέψεις

για την εκδρομή στη Θεσσαλονίκη 2016

Το φως πληροί όλο το Σύμπαν[1]. Αυτό το φως που αγωνίζεται, άξια αφού κατέχει τη μεγαλύτερη ταχύτητα στη φύση, να βρεθεί παντού, αυτό το φως αναζητούμε. Αυτό το φως που τραβολογιέται ανήμπορο στις παράτολμες διαδρομές βαθουλωμάτων και εξογκωμάτων του ακατάστατου σεντονιού του χωροχρόνου, που ακούραστο κουβαλά εικόνες και μνήμες ενός παρελθόντος χρόνου, που κρύβει μηνύματα ως ένας συνεπής αγγελιοφόρος, αυτό το φως που αντιπαλεύει με το σκοτάδι και μας ζωογονεί, αυτό καλούμαστε να αποκρυπτογραφήσουμε.

Και το κυνηγούμε, το αναζητούμε. Το βράδυ στους ασημόχρωμους λαμπυρισμούς των αστεριών∙ τη μέρα καθώς προσπαθεί να ξεφύγει με τις ανακλάσεις σε κάτοπτρα και σε νερά, και πολλές φορές το ανακαλύπτουμε κρυμμένο συμμετέχοντας σε ένα μη συμφωνημένο κρυφτό στις σκοτεινές γωνιές της ψυχής μας. Η υπαρξιακή αυτή σύνδεση με το φως μας οδηγεί να ψάχνουμε επίμονα να βρούμε την πηγή του, τον αντίστοιχο ήλιο κάθε φορά.

Μα πόσοι ήλιοι υπάρχουν τελικά; Είναι πολλοί οι πατεράδες των αδέσμευτων αεικίνητων ακτίνων φωτός;

Για το δικό μας ηλιακό σύστημα, μόνο ένας!

Οι Κινέζοι λένε ότι κάποτε, την εποχή της δυναστείας των Χσία (περ. 2205 -1782 π.Χ.), το κοσμικό μας περιβάλλον διήλθε μια ξαφνική μεταβολή. Στον ουρανό εμφανίστηκαν δέκα ήλιοι. Οι άνθρωποι στη Γη υπέφεραν πολύ από τη ζέστη, οπότε ο αυτοκράτορας έβαλε έναν διάσημο τοξότη να καταρρίψει τους παραπανίσιους ήλιους. Ώς ανταμοιβή, στον τοξότη δόθηκε ένα γιατρικό που είχε τη δύναμη να τον κάνει αθάνατο. Αλλά η σύζυγος του το έκλεψε. Για την προσβολή αυτή, την εξόρισαν στη Σελήνη.[2]

Οι Κινέζοι λοιπόν σκέφτηκαν σωστά ότι ένα ηλιακό σύστημα με δέκα ήλιους δεν θα ήταν ιδιαίτερα φιλικό για την ανθρώπινη ζωή. Σήμερα γνωρίζουμε ότι σε κανένα ηλιακό σύστημα πολλαπλών ήλιων δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί ζωή και παρόλο που έχουμε την εντύπωση ότι ο ουρανός αποτελείται από μονήρη άστρα, μόνο το 15% των άστρων είναι μόνα τους. 

Οπότε, όταν στρέφουμε το βλέμμα ψηλά στον ουρανό βλέπουμε τον ήλιο, το αστέρι του δικού μας πλανητικού συστήματος, που σε ένα μοναχικό ρόλο, σαν ένας άλλος Σίσυφος, αγωνίζεται αδιάκοπα να διατηρήσει με την ενέργειά του, με το φως του, τη ζωή σ’ αυτόν τον πλανήτη. Η ύπαρξη του, μοιραία, είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη ζωή και το θάνατο του πλανήτη μας, της Γης. Αυτός μας θερμαίνει, αυτός μας τροφοδοτεί με το ζωογόνο φως του, με ένα  φως ορατό και αόρατο, ένα φως ζεστό και αναγκαίο σε εμάς, που γεννιέται στο πιο βίαιο και αφιλόξενο μέρος, στο εσωτερικό του, σ’ ένα τεράστιο αλλιώτικο εκτυφλωτικό καμίνι. Αλλά  είναι και  αυτός που θα μας παρασύρει στο έρεβος όταν θα έχει ξεσκίσει και τις τελευταίες από τις σάρκες του την ώρα που θα τελειώνουν τα καύσιμά του. Πρώτα σαν αχόρταγος κόκκινος γίγαντας θα έχει ήδη καταπιεί τον Ερμή υποδυόμενος πιστά το ρόλο που του όρισε η Φύση στο βιβλίο της, και καθώς θα μετατρέπεται από λευκός νάνος σε μαύρο, τότε όχι με εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά ίσως με ένα εσωτερικό λυγμό θα σημάνει το τέλος[3] .    

Μα είναι νωρίς να συζητάμε για το θάνατο του αστεριού μας. Ο ήλιος μας είναι ένας ζωηρός ενήλικας με λαμπρό μέλλον περίπου 5 δισεκατομμυρίων ετών πέρα από μας. Και τι πιο ωραίο από το να τον παρατηρήσουμε; Μπορούμε όμως έτσι εύκολα;

Και όπως εγύρισα κι αγγίξανε τα μάτια

Ό,τι προβάλλει σ’ αυτόν τον ουρανό

Όταν κοιτάξεις με το βλέμμα σου προσεκτικό,

Ένα σημάδι βλέπω, που αστραποβολούσε τόσο

Που από το πολύ το φως

Τα μάτια μου αναγκάστηκα να χαμηλώσω[4]

Οπότε, εμείς βαλθήκαμε να φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη, να ξαναμπούμε σε οικείους χώρους, μικροί-μεγάλοι να στριμωχτούμε σε ένα δωματιάκι γύρω από το τηλεσκόπιο και να τεντώνουμε τις μύτες των ποδιών μας για να δούμε καλύτερα∙ βαλθήκαμε ως άλλοι χρυσοθήρες να κοσκινίζουμε τα σύννεφα γυρεύοντας κηλίδες, αυτές τις σκούρες ατέλειες στο φωτεινό πρόσωπο του ήλιου.

Τι και αν τα σύννεφα μας έκρυβαν τον ήλιο, τα βλέμματα στραμμένα ψηλά μετακινούνταν από το πέτασμα του τηλεσκοπίου στα χείλη του κ. Σειραδάκη, που με απερίγραπτο πάθος μας εξηγούσε απλά, για τη δημιουργία αυτής της κουκίδας που σαν φάντασμα εμφανιζόταν και εξαφανιζόταν σ’ αυτό, εγκλωβισμένη μοιρολατρικά στην κυκλοθυμική διάθεση των περαστικών σύννεφων.

Μα δε μας ενόχλησε αυτό. Εμείς δε χαμηλώσαμε το βλέμμα…

Είχαμε ήλιο μέσα στο δωματιάκι που ακτινοβολούσε με ένα άλλο φως, διαφορετικό, καθηλωτικό. Η πραότητά του μας σαγήνευσε άλλη μια φορά, ενώ η διάθεσή του να μιλήσουμε για τις πιθανότητες ύπαρξης ζωής σε άλλους πλανήτες ή η χαρά με την οποία μας παρουσίασε αστέρες νετρονίων να αποτελούν τις ηχητικές πηγές μιας μουσικής συμφωνίας ήταν συγκινητική. Για να αποδειχτεί ξανά πως η ευγένεια και η σοφία εκπέμπονται αυθόρμητα και σαν άλλος ήλιος ζεσταίνουν τα κρύα απόμακρα σημεία της ψυχής μας, πως υπάρχουν γύρω μας ήλιοι που λατρεύουν να δίνουν κομμάτια της ψυχής τους ως πηγή ενέργειας και ζωής για τους γύρω, ανιδιοτελώς.

Μα εντός σου ο ήλιος μέρα-νύχτα καίει

κι ούτ’ ίχνος η ομορφιά σου δεν ξεφτίζει… [5]

Και από αυτούς τους ήλιους, αναζητήσαμε άλλους, ψάξαμε ακτίνες φωτός που θα μας πήγαιναν πιο πίσω στο χρόνο, που θα μας έδειχναν ένα ήλιο μυστικιστικό, έναν ήλιο με κρυφά μα και φανερά νοήματα. Έναν ήλιο με λάμψη αλλιώτικη, τον ήλιο της Βεργίνας. Τον είδαμε σε πανοπλίες, νομίσματα και σε λάρνακες να φωτοβολεί όχι λόγω του χρυσού, μα κυρίως λόγω της ανόθευτης αξίας των μηνυμάτων που φέρνει από το παρελθόν. Ένα σημάδι ιστορικής συνέχειας, ένα σύμβολο πολιτισμού.

Και αν τώρα έρθει κάποιος και με ξυπνήσει από τη σαγήνη των αναμνήσεων και με υπέρτατη ευθύτητα με ρωτήσει «Ποιο θα ήταν το συμπέρασμα, τι θα μπορούσε να μείνει σαν εσωτερική προσταγή μετά από αυτό το διήμερο», θα του απαντούσα ευθύς: μάθε να πράττεις, μάθε να βλέπεις πέρα από τα καθιερωμένα.

Ένα τέτοιο μήνυμα μας έμεινε από την εκδρομή, ένα μήνυμα που μπορεί  και αντίκειται στη φθορά του χρόνου.

Όπως το φως. Θα συνεχίζει να ζει και μετά το θάνατο του ήλιου μας, θα συνεχίζει να προσπαθεί να δραπετεύσει από αυτές τις δυνάμεις που προσπαθούν να το φυλακίσουν στο χώρο τους, μηχανικά υπνωτισμένο θα υπακούει στην εντολή που σαν ευχή ή κατάρα το κατατρέχει να διαδίδεται ξέφρενα χωρίς σταματημό, να παρακολουθεί την ύλη να νοσεί και στο τέλος να πεθαίνει μα αυτό να μη στέκεται ∙ θα συνεχίζει αναζητώντας τα όρια του σύμπαντος αιώνια, και αυτό δεν μπορεί πια να αλλάξει, επειδή δεν γερνά· πρέπει, επομένως, να παραμένει πάντοτε το ίδιο.

Όσο παλιώνουν οι καιροί

κι όσο περνούν οι χρόνοι,

παλιώνει ο λύχνος, μα ποτέ

το φως του δεν παλιώνει.[6]

Υπάρχει ένα μήνυμα που  αξίζει να μείνει και να διαδοθεί, το : Αναζητείστε ήλιους στη ζωή σας, ψάξτε τους και κάθε φορά προσπαθήστε να …δείτε πέρα από τα καθιερωμένα.

---

[1] Η αυτοβιογραφία του φωτός –Γιώργος Γραμματικάκης.

[2] Το μεγάλο Σχέδιο –Stephen Hawking

[3] Το Σύμπαν θα τελειώσει όχι με εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά με ένα λυγμό» Τ.S.Eliot

[4] Θεία Κωμωδία- Δάντης

[5] Σαίξπηρ, Οκτώ Σονέτα (Μετάφραση: Παναγιώτης Πάκος)

[6] κρητική μαντινάδα από το «Η αυτοβιογραφία του φωτός –Γιώργος Γραμματικάκης»

Σκέψεις μετά την εκδήλωση με τον Γ. Γραμματικάκη

Η Αλίκη γέλασε:"Δεν αξίζει να προσπαθήσουμε ", είπε, 
"κανένας δε μπορεί να πιστέψει σε πράγματα που είναι αδύνατο να συμβούν"
"Τολμώ να πω πως δεν εξασκήθηκες αρκετά", είπε η βασίλισσα.
Lewis Carrol, Through the looking glass

Ευχαριστώ!!!
Τι κρίμα!!!!

Ευτυχώς!!!

Επιφωνήματα, αναστεναγμοί, άγχος . Πολλά και έντονα τα συναισθήματα που γεννήθηκαν κάποιους μήνες πριν και κορυφώθηκαν στο τριήμερο που διήρκησε η συνάντηση με τον Πανεπιστημιακό δάσκαλο Γραμματικάκη  και πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση.

Αλλά ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Για όλα ευθύνεται ο χώρος.

Ένα σημείο που προορίζεται για την περιοδική αποφόρτιση από τη δουλειά, ένα μπαλκόνι εν προκειμένω , που κατέληξε να γίνει μαιευτήριο ιδεών, σκέψεων, αποφάσεων!
Αλλά δεν ήταν μόνο ο χώρος. Ποτέ δεν είναι.Πάντα συνοδεύεται και από το χρόνο.

Συνυπεύθυνος είναι και ο χρόνος. Ήταν ίσως η στιγμή θα πει κανείς. Σαν το σκαραβαίο του Young*.

Βρεθήκαμε να κρατάμε στα χέρια μας το τελευταίο δημιούργημα του Γ.  Γραμματικάκη, να κρατάμε έναν αστρολάβο, αλλά που; Έναν αστρολάβο στον Αστρολάβο!

Και αυτή είναι η στιγμή που μια σκέψη μετασχηματίστηκε σε όνειρο, κυοφορήθηκε μια ιδέα  γρήγορα και το όνειρο έγινε  απόφαση, έγινε  πράξη.

Δεν έχει σημασία η πορεία, ίσως εδώ να μην έχει καν τόσο μεγάλη αξία το ταξίδι όσο η "Ιθάκη" τελικά.

Και η "Ιθάκη" αποδείχτηκε  πιο όμορφη , πιο γοητευτική, ξεπερνώντας τις πιο τρελές  προσδοκίες μας.

Αναπολώ τις στιγμές, τις μέρες, προσπαθώ να τα βάλω σε μια τάξη.

Δεν  έχει σημασία η χρονική σειρά, τελικά.

Σημασία έχει η συνάντηση, η συναναστροφή,  η παρουσία τόσων σπουδαίων ανθρώπων στην πόλη μας.

Σκέφτομαι τους χαιρετισμούς, τις πρώτες κουβέντες, αναγνωριστικές αλλά όχι άβολες, και τη συζήτηση στο τραπέζι.... Ξεκίνησε και δεν τελείωνε, όπως κάθε κουβέντα από εκεί και έπειτα.

Ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα η ζεστασιά με την οποία ένας δάσκαλος αγκαλιάζει τους μαθητές του, από την αρχή.

Και στην παρέα μας , εκεί μαζί με την Αναστασία με τη γλυκιά φωνή, με την Ξένια με την περισσή ευγένια, με το Χρήστο με τη χαρακτηριςτική ηρεμία, εμφανίστηκαν κατά διαστήματα ο Χώκινγκ με τον Φαινμαν και τον Πενρόουζ. Μα να είναι εκεί και ο Κορνήλιος Καστορίαδης;;

Κάποια στιγμή καταφέραμε να ξεφύγουμε από την ισχυρότατη έλξη της αφήγησης ,

μιας και έπρεπε να ετοιμαστούμε για την εκδήλωση.

Πως τα καταφέραμε;

Δεν ξέρω! Ίσως η ανάγκη να κοινωνήσουμε την εμπειρία αυτή στον κόσμο, ήταν το ίδιο ισχυρή.

Με Θυμάμαι να κάθομαι αποσβολωμένος στο γραφείο μου, εκεί που συνήθως μαζεύω το μυαλό μου, να κοιτάζω τη βιβλιοθήκη μου και εκεί να εμφανίζονται πάλι οι ίδιες φιγούρες ...

Αυτές που ήταν πριν στο ίδιο τραπέζι .... Τώρα εκεί κρυμμένες στις σκέψεις τους στα βιβλία τους μέσα, και εγώ να τα κοιτάζω με δέος.

Και τώρα ξανά στο ίδιο μέρος με τις ίδιες εικόνες, με τις ίδιες σκέψεις προσπαθώ να αποτυπώσω τα συναισθήματα μου.

Ευχαριστώ!!!
Τους φίλους και συνεργάτες που συμμετείχαν σ´ αυτό το όνειρο , μα κυρίως που μαζί το σκεφτήκαμε , μαζί πιστέψαμε σε "πράγματα που δε μπορούν να συμβούν" και το πραγματοποιήσαμε.

Ευχαριστώ το Θεό που με αξίωσε να γνωρίσω ένα τόσο σημαντικό άνθρωπο, να βρεθώ κοντά του, να πάρω λίγο από την αύρα του.

Νιώθεις σαν σε αρωματοπωλείο...

Ακόμη και αν δεν αγοράζεις τίποτα, βγαίνοντας θα μοσχοβολάς, θα έχεις πάνω σου τα μόρια των αρωμάτων!

Τι κρίμα!!!

Τελείωσα το τμήμα Φυσικής στο ΑΠΘ και είμαι χαρούμενος γιατί είχα σημαντικούς δασκάλους, αλλά τέτοιες στιγμές σκέφτεσαι, τι κρίμα να μην έχω διδαχθεί και από αυτόν το δάσκαλο. Έναν δάσκαλο αυτού του βεληνεκούς!!! Αυτής της ευφυΐας. Αυτής της μεταδοτικότητας.

Ευτυχώς!!!
Ευτυχώς που το πιστέψαμε, που δεν αποπροσανατολιστήκαμε από κακίες, εμπάθειες, από αναίτιους φόβους και έγινε αυτή η εκδήλωση.

Ήταν μεγάλη τιμή για την πόλη μας που ο κύριος Γραμματικάκης δέχτηκε την πρόσκληση και μας τίμησε με την παρουσία του.

Γιατί ήταν, είναι μια εμπειρία ζωής! Είναι αποκάλυψη.

Διαπιστώσαμε τη διαφορά ανάμεσα στο φως του κεριού και στο εκτυφλωτικό φως του ήλιου!

Σημείωση: 

Σκαραβαίος του Young*.

O ψυχολόγος Carl Jung, διατύπωσε την Αρχή της "Συγχρονικότητας" που συνδέει γεγονότα, τα οποία δεν συνδέονται με κάποια φανερή σχέση αιτίας. Στο έργο του "Δομή και Δυναμική της Ψυχής", αναφέρει πώς άρχισε να παρατηρεί συμπτώσεις που προκαλούσαν ανοικτά τους υπολογισμούς των πιθανοτήτων, στη διάρκεια των ερευνών του για το Συλλογικό Ασυνείδητο.

Για παράδειγμα, καθώς μια νεαρή ασθενής του περιέγραφε ένα όνειρό της, στο οποίο της δίνονταν ένας χρυσός σκαραβαίος, ένα έντομο μπήκε στο σκοτεινό δωμάτιο. Όταν το έπιασε ο Jung διαπίστωσε ότι ήταν ένα σκαραβοειδές σκαθάρι, ό,τι πιο κοντινό σε χρυσό σκαραβαίο, θα μπορούσε να υπάρξει στην περιοχή, το οποίο μάλιστα δεν συνηθίζει να μπαίνει σε σκοτεινούς χώρους. Αντίθετα κινείται στο φως της ημέρας... Και μπήκε την κατάλληλη στιγμή.

Ένας Αστρολάβος ανιχνεύει τα μυστικά του σύμπαντος και της ζωής

Δελτίο Τύπου

Το Σάββατο 1 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε από το Μουσικοφιλολογικό Σύλλογο "Σκουφάς" και το Φροντιστήριο "Αστρολάβος",  με ομιλητή τον Πανεπιστημιακό και συγγραφέα Γιώργο Γραμματικάκη, με τίτλο «ένας Αστρολάβος ανιχνεύει τα μυστικά του σύμπαντος και της ζωής». Σε μια κατάμεστη αίθουσα από μαθητές αλλά και διψασμένους για το κάτι άλλο συμπολίτες μας, ο Γιώργος Γραμματικάκης αναφέρθηκε στη γένεση και την εξέλιξη του σύμπαντος, αλλά και σε κρίσιμα θέματα της Ελληνικής Ζωής.

Με τη συνοδεία ενός πανέμορφου αστρολάβου της βυζαντινής εποχής, ο προικισμένος αυτός άνθρωπος ξεκίνησε το νοητικό ταξίδι στο χρόνο εξηγώντας κάποιες από τις εφαρμογές του οργάνου. Στη συνέχεια με την παρουσία εικόνων από το πλανητικό σύστημα και των γαλαξιών , μας οδήγησε στο να ανακαλύψουμε πως προέκυψε η παραγωγή στοιχείων για τη ζωή, στην απίστευτη διαπίστωση για την σκοτεινή θάλασσα του σύμπαντος, αλλά αναφέρθηκε και στην πιθανότητα εξωγήινης ζωής.

Δεν παρέλειψε όμως να αναφερθεί στην κρίση, χωρίς δημαγωγικές κραυγές, τονίζοντας και τη σημασία της ακαδημαϊκής διδασκαλίας, ενώ ταυτόχρονα σημείωσε δίνοντας μια νότα ελπίδας ότι το μέλλον θα είναι άλλο.

Στην εκδήλωση μαθητές του φροντιστηρίου “Αστρολάβος”  διάβασαν αποσπάσματα από το πρόσφατο βιβλίο του  Γιώργου Γραμματικάκη   "Ένας αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής”, θέτοντας τα ερωτήματα ή δίδοντας τις αντίστοιχες απαντήσεις κάθε φορά.

Ταυτόχρονα μας γαλήνευσε την ψυχή με το τραγούδι και τη μουσική της η αστροφυσικός Αναστασία Μεταλληνού ενώ τη συνόδευε στο πιάνο ο Θεόδωρος Γραμματικόπουλος.

Η προσέλευση αλλά και η προσήλωση με την οποία παρακολούθησαν την εκδήλωση οι παρευρισκόμενοι για σχεδόν δυο ώρες, ανάγκασαν τον κ. Γραμματικάκη να εκφραστεί με ιδιαίτερα συγκινητικά και εγκωμιαστικά λόγια για την πόλη μας και τους κατοίκους της.

Στη συνέχεια ακολούθησε βράβευση του συγγραφέα για την προσφορά του στα γράμματα, από τον πρόεδρο του Συλλόγου Σκουφάς και από το Φροντιστήριο Αστρολάβος.

Μια εκδήλωση λόγου και μουσικής

To Φροντιστήριo Μ.Ε Αστρολάβος σε συνεργασία με το μουσικοφιλολογικό Σύλλογο  Σκουφά, διοργανώνει μια εκδήλωση λόγου και μουσικής, με τίτλο

«Ένας αστρολάβος ανιχνεύει  τα μυστικά του Σύμπαντος και της Ζωής»

με ομιλητή τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης και συγγραφέα κ. Γιώργο Γραμματικάκη.  Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 1 Μαρτίου και ώρα 20:00  στην αίθουσα του Μουσικοφιλολογικού συλλόγου Σκουφάς, στην Άρτα.

Με την συνοδεία  ενός πανέμορφου αστρολάβου της βυζαντινής εποχής,  ο Γιώργος Γραμματικάκης  θα αναφερθεί στην Γένεση και την εξέλιξη του Σύμπαντος, αλλά και σε κρίσιμα θέματα της  Ελληνικής ζωής. Στο νοητικό αυτό ταξίδι θα μας  συντροφεύσουν  με το τραγούδι και την μουσική τους η αστροφυσικός Αναστασία Μεταλληνού και ο πιανίστας Θεόδωρος Γραμματικόπουλος, ενώ μαθητές του φροντιστηρίου “Αστρολάβος”  θα διαβάσουν  αποσπάσματα από το πρόσφατο βιβλίο του  Γιώργου Γραμματικάκη   "Ένας αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής”. 

Εκδήλωση " ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΠΟΥΖΟ"

Το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση του Φροντιστηρίου και του Εργαστηρίου Πληροφορικής Αστρολάβος,  «Συνάντηση με το Γιάννη Καλπούζο» στην αίθουσα του Μουσικοφιλολογκού Συλλόγου Σκουφά. Σε μια κατάμεστη αίθουσα από μαθητές κυρίως, ο Γιάννης Καλπούζος μίλησε για τη γλώσσα, τη γραφή, το βιβλίο, την ανάγνωση και το ιστορικό μυθιστόρημα, ανοίγοντας κυρίως δημιουργικό διάλογο μαζί τους.

Τα παιδιά παρακολούθησαν με τρομερό ενδιαφέρον, για σχεδόν δυο ώρες το συγγραφέα, να τους αναλύει τον τρόπο γραφής ενός μυθιστορήματος, βλέποντας εικόνες της παλιάς Άρτας, και απαντώντας σε συχνές ερωτήσεις του για τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής μιας άλλης εποχής. Το ταξίδι στην Άρτα της τουρκοκρατίας, στην Άρτα της συνύπαρξης των διαφορετικών εθνικοτήτων και θρησκειών,  τελείωσε με ένα ποίημα του Γιάννη Καλπούζου, που εγκωμίαζε την προσπάθεια προσέγγισης διαφορετικών ανθρώπων, και με την παραίνεση στα παιδιά, να ανακαλύψουν τα κρυμμένα ταλέντα τους και να τα αξιοποιήσουν.

Στη συνέχεια ακολούθησε βράβευση του συγγραφέα για την προσφορά του στα γράμματα, και της κυρίας Αθηνάς Ευλογημένου, ιδρυτικού μέλους του Φροντιστηρίου, για την προσφορά της στη Φροντιστηριακή Εκπαίδευση και την απαράμιλλη προσήλωση της στον παιδαγωγικό ρόλο του εκπαιδευτικού.

Ακολούθησε  κοπή πίτας για το νέο έτος και τα δεκαπέντε χρόνια λειτουργίας του φροντιστηρίου με κρασί, εδέσματα και αναψυκτικά, ενώ ακούγονταν τραγούδια σε στίχους του Γιάννη Καλπούζου.

Συνάντηση με τον Γιάννη Καλπούζο

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΠΟΥΖΟ

Τα φροντιστήρια Μ.Ε. & η Σχολή Πληροφορικής ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ σας προσκαλούν στην εκδήλωση που διοργανώνουν το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου και ώρα 20:00  στην αίθουσα του Μουσικοφιλολογικού συλλόγου Σκουφάς.

Ο συγγραφέας, ποιητής και στιχουργός Γιάννης Καλπούζος θα μιλήσει για τη γλώσσα, τη γραφή, το βιβλίο, την ανάγνωση και το ιστορικό μυθιστόρημα, ανοίγοντας συγχρόνως δημιουργικό διάλογο με τους μαθητές του φροντιστηρίου.

Στην εκδήλωση θα βραβευτεί ο συμπατριώτης μας συγγραφέας Γιάννης Καλπούζος και η ιδρύτρια του φροντιστηρίου μας κυρία Αθηνά Ευλογημένου.

Θα ακολουθήσει κοπή πίτας για το νέο έτος και τα δεκαπέντε χρόνια λειτουργίας του φροντιστηρίου μας με κρασί, εδέσματα και αναψυκτικά, ενώ θα ακούγονται τραγούδια σε στίχους του Γιάννη Καλπούζου.

  Αφίσα εκδήλωσης by