Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

The Pale Blue dot ( Η χλωμή μπλε κουκίδα)

Πριν από μερικές μέρες παρακολούθησα ένα video στο Universe today με τίτλο "The Frontier Is Everywhere".  Σ' αυτό ακούγονταν εμπνευσμένα  λόγια απ' το βιβλίο του Carl Sagan "The pale blue dot". 
Δε ξέρω  και δε με ενδιαφέρει η πολιτική της NASA , όυτε οι δημόσιες σχέσεις της. Το video είναι εκπληκτικό οπότε παρακολουθήστε το.





Αλλά ψάχνοντας για το βιβλίο, ανακάλυψα ότι ο τίτλος του βιβλίου ήταν η ονομασία από μια φωτογραφία που κρύβει πίσω της μια μικρή ιστορία.
Μετά την εκτόξευση του διαστημοπλοίου Voyager ο περίφημος αστροφυσικός Carl Sagan είχε την περίφημη ιδέα να στρέψουν το “πιάτο” του και να παίρνουν φωτογραφίες των πλανητών που επισκέπτεται. Έτσι το 1990 όταν έφτασε στο χείλος να εγκαταλείψει το ηλιακό μας σύστημα πήρε μια τελευταία φωτογραφία της Γης από απόσταση 6 δις χιλιομέτρων . Αυτή η φωτογραφία ονομάστηκε από τον αστροφυσικό Carl Sagan , Pale Blue Dot : Αχνή μπλε κουκίδα. Στο video ο αστροφυσικός Carl Sagan περιγράφει με υπέροχα λόγια που μόνο ο ίδιος θα μπορούσε, αυτή την φωτογραφία.
"Το διαστημικό σκάφος ήταν πολύ μακριά από το σπίτι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα, αμέσως μετά τον Κρόνο, να φροντίσουμε να λάβει μια τελευταία ματιά πίσω. Από τον Κρόνο, η Γη φαίνεται πολύ μικρή για το Voyager: Ο. πλανήτης μας θα ήταν ένα σημείο φωτός, ένα μοναχικό pixel, που δύσκολα διακρίνεται από τα άλλα σημεία φωτός του Voyager: ...μια χλωμή μπλε κουκκίδα.... " (Carl Sagan)
Το ομότιτλο βιβλίο του:Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space (1994) (http://en.wikipedia.org/wiki/Pale_Blue_
­Dot) εμπνεύστηκε από την παραπάνω φωτογραφία.
Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1977. Ο (Carl Sagan) ως μέλος της ομάδας, πρότεινε το Voyager να τραβήξει μια φωτογραφία της Γης από την άκρη του ηλιακού συστήματος. Πράγματι, στις 14 Φεβρουαρίου 1990, αφού το Voyager 1 ολοκλήρωσε πρωταρχική αποστολή του, η NASA διέταξε το διαστημικό σκάφος να γυρίσει την κάμερα του προς τα πίσω, και να φωτογραφήσει τους πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος από εκείνη τη μακρινή θέση. 





Ολόκληρο το κείμενο στα Αγγλικά...
From this distant vantage point, the Earth might not seem of any particular interest. But for us, it's different. Look again at that dot. That's here. That's home. That's us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joyand suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every youngcouple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, everycorrupt politician, every "superstar," every "supreme leader," every saint and sinner in the history of ourspecies lived there - on a mote of dust suspended in a sunbeam. The Earth is a very small stage in a vastcosmic arena. Think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors, so that, in glory andtriumph, they could become the momentary masters of a fraction of a dot. Think of the endless crueltiesvisited by the inhabitants of one corner of this pixel on the scarcely distinguishable inhabitants of some othercorner, how frequent their misunderstandings, how eager they are to kill one another, how fervent theirhatreds. Our posturings, our imagined self-importance, the delusion that we have some privileged position inthe Universe, are challenged by this point of pale light. Our planet is a lonely speck in the great envelopingcosmic dark. In our obscurity, in all this vastness, there is no hint that help will come from elsewhere to saveus from ourselves. The Earth is the only world known so far to harbor life. There is nowhere else, at least inthe near future, to which our species could migrate. Visit yes. Settle, not yet. Like it or not, for the moment theEarth is where we make our stand. It has been said that astronomy is a humbling and character buildingexperience. There is perhaps no better demonstration of the folly of human conceits than this distant image ofour tiny world. To me, it underscores our responsibility to deal more kindly with one another, and to preserveand cherish the pale blue dot, the only home we've ever known.

Πηγές:  
1. e-steki
2. cosmo science
3. http://en.wikipedia.org/wiki/Pale_Blue_Dot

Δεν υπάρχουν σχόλια: